De Moderne Piraat.

June 7, 2018

De moderne piraat.

 

Echt bijzondere ervaringen hebben vaak te maken met eigen keuzes. Ervaringen kunnen slechts momentopnames zijn, een ervaring kan ook ontstaan in een ontmoeting met iemand.

En soms ben je zelf die iemand. 

 

Deze zomer ben ik werkzaam als social mediamanager voor een reisorganisatie in Elba. Ik ben hier direct betrokken bij diverse activiteiten, de een nog mooier dan de ander. Over ervaringen gesproken. Naast backpackers, campinggaanders en andere Elba fans komen hier ook regelmatig middelbare scholen op bezoek. Zij kiezen Elba en Elba travels voor hun schoolweek, vol met activiteiten en intensief samen zijn. Zo is het ook voor ons leuk om een jongere generatie te spreken en te ontmoeten. 

Veelal zijn het 4 havo en 5 vwo-scholieren, nog in de aanloop naar hun verdere leven en wel al met een flinke dosis eigen lef en een onderzoekende geest. Na een x aantal gesprekken komt natuurlijk de vraag: ’uh meneer wat doet u eigenlijk naast werken hier en waar woont u in Nederland?” Nadat ik ze vriendelijk verzoek om me gewoon Justin te noemen en vooral “je” te zeggen geef ik ze dan vaak een kort antwoord. “Ik fiets de wereld rond en woon op dit moment nu hier op Elba”.  De vervolgvraag brandt op hun lippen: “Heeft u dan geen huis?” Ik lach en kijk ook een beetje streng: “Wat zei ik nou?” Zij lachen terug, “Oh sorry, heb JE dan geen huis?” Ik leg het uit. Nee het klopt, ik heb inderdaad geen huis. Ik wil mijzelf expres niet vastleggen en heb dus geen vaste woonplaats. Ik kies er zo voor om te leven als een soort nomad. Vaak probeer ik het hierbij te laten, omdat ik me niet geroepen voel om deze kids, of zal ik zeggen jongvolwassenen, te overspoelen met een hele hoop informatie over mijn waarom en hoe ik tegen bepaalde dingen aan kijk. Maar je raadt het al, die interesse komt juist van henzelf. De een reageert met “ Wauw zeg, wat gaaf” en de ander kijkt me vreemd aan en denkt die kerel is gek.

 

Ik vind de reacties van hen mooi en ook interessant. Dus na veel doorvragen vertel ik ze dan vaak toch iets meer, over waarom ik dit doe en hoe ik dan leef. Ongeloof en reacties als “dat kan toch niet je moet toch gewoon werken en een huis hebben?” Met grote ogen kijken ze me aan. Dit kan niet waar zijn en toch? Het opent voor hen lijkt het ineens andere perspectieven. Dat vind ik echt bijzonder. We leven in een tijd waar we steeds meer naar kwaliteit van leven kijken en naar talent, maar het lijkt of ons schoolsysteem toch nog steeds zo enorm ingesteld is op dat wat “normaal” is. Dat je klaargestoomd wordt voor een leven met een baan en dat je wanneer je klaar bent eigenlijk alleen nog op zoek moet naar die baan. En dan volgt het huis vanzelf en dan is het klaar, you made it.

 

Ik wil daarover graag wat meer met jullie delen. Mag ik daar mijn mening over geven? Ja dat mag ik. Want het verbaast me. We zien nu misschien wel meer de mogelijkheden die een leven kan bieden. Ook de kansen en de mogelijkheden om meer te leven in vrijheid, op een volstrekt andere manier dan we kennen en toch houden we dit als een boek wat niet gelezen mag worden in ons schoolsysteem nog gesloten. Is dat omdat we er niet genoeg van af weten? Of misschien toch omdat een maatschappij als de onze nog niet zoveel kan met “vrije wil”? Is alles misschien expres zo gefocust op het in de bekende cirkels, de comfortzones, van de maatschappij blijven omdat je op die manier het meeste oplevert voor een select groepje mensen en bedrijven die eigenlijk een groot deel van ons leven besturen? Denk aan de ‘’vriendelijke’’ banken..maar ook aan de bedrijven met de platforms waar we ons leven op delen en die op hun beurt leven van reclameopbrengsten. Dan is het best handig als je een beetje “fit” in de gedefinieerde doelgroepen. Durf je er zo ook eens naar te kijken? Als je dan niet in the box past, is out of the box misschien wel heel lastig om te plaatsen dus doet “het systeem” er alles aan ons weer in een van de bekende boxen te krijgen. 

 

Toch geloof ik dat er een verandering gaande is, mensen klimmen uit de routine en de comfortzones op zoek naar meer, naar anders, soms weer terug naar een basis, van waar het eigenlijk om gaat of juist op zoek naar de extremen. In ieder geval op zoek naar hun eigen manier en op hun eigen manier. Maar waarom houden we dit dan weg bij de jeugd als een soort duistere film die niet gedraaid mag worden? Waarom geven we op scholen al niet aan, dat mocht je je niet op je gemak voelen bij het idee van huisje boompje beestje dat dat ook normaal is? Dat dat er ook mag en kan zijn.  En dat je op heel veel verschillende manieren gelukkig kunt worden en je leven kunt leiden? Het had mij persoonlijk heel veel minder stress en moeite, vooral met mijzelf, gekost als ik het gevoel had gehad dat ik niet steeds zou moeten “passen” in wat anderen vinden en dat ik had gehoord, geleerd, meegenomen was ook op school in wat er allemaal mogelijk is.

De gevechten met mijzelf waarom ik geen vrede kon hebben met een baan, huisje en de routine waren zwaar en dat weet ik ook van anderen die hier enorm mee hebben geworsteld en soms nog doen. Tot je inziet dat het niet een kwestie van accepteren is dat het nu eenmaal zo gaat, nee juist niet! Het gaat om accepteren van iets anders. Het gaat om dat je luistert naar jezelf, oprecht kijkt en luistert naar de unieke persoon die jij bent en ga, durf en doe het. Leef het leven dat jij wilt, ook als dit heel anders is dan je kent uit jouw omgeving. Accepteer jezelf en ook de consequenties van jouw keuzes.

 

Hoe mooi zou het zijn als we dit ook ter sprake laten komen in de lessen op school, dat we kinderen de ruimte geven om ook hierover na te denken, spelenderwijs ze te helpen ontdekken. Ontdekken van hun talenten, van mogelijkheden, van anders dan anders, van nieuwe werelden van andere vormen. Dat geeft uiteindelijke een vrijheid om zo te kunnen kijken en je zult zien dat het ook een bepaalde rust geeft. Het is immers goed, je mag je eigen keuzes maken en ontdekken en fouten zijn geen fouten maar ervaringen, ervaringen om te ontdekken wat bij jou past. ( is het dat waar generatie Z mee worstelt dat ze het eigenlijk niet weten en zouden we hen dan niet meer moeten laten zien van wat er buiten die randen van de comfortzones van onze maatschappij is? Dat je er niet net als men vroeger dacht op van af kunt vallen omdat de wereld rond is en andere ervaringen je ook die wereld rond brengen)

We hoeven niet allemaal succesvol te zijn op maatschappelijk gebied, op het gebied van wat men kent en daardoor kan “waarderen” en beoordelen. Je hoeft niet allemaal te werken met targets en dagelijkse stress te voelen. Je hoeft niet de beste op school te willen zijn. Weg met die bewijsdrang en de meetlatten van de maatschappij. Ben jezelf, ben gelukkig met de persoon die je bent en accepteer de persoon die je bent. Zie wat jij te bieden hebt, zo zul je een bepaalde balans vinden in het leven. Niet door steeds dat wat andere belangrijk vinden in de weegschaal te leggen maar dat wat jij belangrijk vindt het zwaarste laten wegen.

 

Hoeveel voorbeelden moeten we nog om ons heen tegenkomen, die ons laten zien dat teveel focus leggen op quantity en bewijsdrang. Dat wat jongens als Avicii, nog geen 30 jaar, letterlijk en figuurlijk de afgrond in sleurt. Dankzij een gecreëerde wereld vol verwachtingen en met een continue druk op meer, meer, meer gaat iemand als hij uiteindelijk ten onder. Niet aan zijn eigen talent maar aan dat hij zijn eigen talent niet meer op zijn manier kon leven.  

 

Vanwaar dan deze titel van de blog? Een poosje terug noemde iemand mij “de moderne piraat”. Ik vind het wel een beetje een eretitel. Piraten zijn er altijd geweest, zo zijn ook nieuwe dingen ontstaan, denk aan de radiopiraten. Piraten durven dingen aan de kaak te stellen en een beetje op rand van wat normaal is te leven.  Een piraat is iemand die zich lostrekt van het huidige bestaan om zijn eigen avontuur te creëren, zijn eigen wil te volgen, en te reizen en te genieten. Ik houd m wel even die titel. En maak je geen zorgen, het plunderen wat we associeren met piraten, dat laat ik voor wat het is ;). Dat past me niet. 

 

Ahooiiii piraat 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

October 16, 2018

October 8, 2018

June 7, 2018

May 4, 2018

April 23, 2018

March 30, 2018

February 11, 2018

February 11, 2018

Please reload