Mist

May 26, 2020

 

Het is een lastige periode, dat hoef ik niemand uit te leggen, ook een onbekende periode.

Ik weet zeker dat ik voor velen spreek als ik zeg dat ik mijzelf soms verloren voel

Verloren in en door de situatie waarin wij ongewild zijn beland.

Een pandemie, wie had gedacht dat dit echt kon gebeuren, dit was toch iets waar je alleen mee in aanraking kwam in spannende films of waarvan we hoorden dat het ver van ons gebeurde. En nu zitten wij er zelf in, soms voelt het nog onwerkelijk en tegelijkertijd merk je het ieder moment van de dag. Van een leven waarin alles kon en je zelf kon beslissen wat te doen naar een leven vol regels, voorzichtigheid, angst..

 

Wat doe je dan, je houdt het nieuws bij, bijna dag en nacht en probeert op die manier toch je eigen keuzes te maken.

Ik ben eigenaar van een eigen bedrijf in Noord Italië een kleinschalige reisorganisatie Dolomites Travel. Vorig jaar ben ik enthousiast gestart en er veel tijd, energie en ook geld in geïnvesteerd om iets op te zetten. Zoals ik het bedacht had en wat voelt als een onderdeel van mijzelf. . Iets waar ik elke dag vol passie mee bezig was.

Begin dit jaar besloot ik om te investeren in verdere groei, immers het eerste jaar was goed gegaan dus waarom niet.

Ik zag de kansen om het nog beter en leuker te maken en om nog meer mensen de waanzinnige Dolomieten te laten zien. Want voor wie er geweest is die weet het het is daar zo geweldig mooi, en voor wie nog nooit geweest is, kom er ooit eens naar toe. Je zult verbaasd zijn over de imposante bergen, het immense groen en de rust en ruimte.

 

Ik wil niet teveel ingaan op hoe enorm vervelend, teleurstellend en ronduit klote het was  toen ik halsoverkop mijn tas pakte om toch Italië uit te gaan voor de officiële lockdown in zou gaan. Lees mijn vorige blogs maar. Wat voelde ik mij onmachtig en zeker had ik toen het gevoel dat ik zo weer terug zou kunnen gaan.

 Maar helaas, dat heeft niet zo mogen zijn, niet alleen Italië is getroffen, de hele wereld.

En waar je nu ook zit, het raakt je.

Groot of klein leed, eigenlijk iedereen heeft verdriet door deze situatie en velen zitten in een lastig parket. Opgesloten, niet in de gelegenheid je eigen keuzes te maken. Soms ver weg van waar je het liefste wilt zijn of met wie je het liefste wilt zijn.

Het heeft mij weken gekost om enigszins gevoel te krijgen dat dit een situatie is waar we niet maar zomaar uit zijn. Ik bleef, tegen beter weten in wellicht, hopen dat ik snel weer zou kunnen starten en bleef bezig om alles voor te bereiden. Herkenbaar merk ik voor velen, je niet willen realiseren dat situaties weleens zo anders kunnen zijn dat je het niet meer kunt controleren. En dan komt die periode van niet weten, geen vooruitzicht meer zien voorlopig. Een periode van leegte, buiten je en in je.

 

 

Waar ik in de eerste periode nog druk was met van alles, veel trainde en hard werkte kwam ik in die periode met een soort eindeloze leegte als in een dikke mist.

En wat mij daarin het meeste bezig houdt is waar haal je dan je inspiratie vandaan, wat kun je doen Waar focus je op als je niets ziet waarop je kunt laveren en wat houdt je gemotiveerd?

Ik vind het ook moeilijk, eerlijk is eerlijk heel moeilijk soms `zelfs.

Het lijkt alsof we geen enkele keuze meer echt n de eigen hand hebben. En wat doe je dan, waar kun je nog op anticiperen?

En ik had het net over mist, maar hier gaan we echt daar de mist in, want natuurlijk hebben we dat wel.

We hebben nog steeds het vermogen en de keuze om onze gevoelens te beïnvloeden en te accepteren. Het gaat er uiteindelijk toch om hoe je er zelf mee om (leert) gaan.

Voel je ongemotiveerd, voel je inspiratieloos of ik zeg het toch maar weer even zo, voel je gewoon even enorm klote, dat mag en zeker in deze periode. Het is logisch dat je even geen puf meer hebt. Sterker nog het is belangrijk dat je dat gevoel er ook durft te laten zijn. Wetende dat achter die acceptatie die na de fase van in de put zitten de weg naar voren weer begint te openen. En als in een mist zoek je stapje voor stapje, meter voor meter weer je weg.

Noodgedwongen zitten we in een situatie en een periode die enorme gevolgen gaat hebben en al heeft voor de toekomst. Die toekomst zal niet weer precies hetzelfde zijn als de tijd waar we vandaan komen maar dat we er zeker uit gaan komen, daar hoef je niet over te twijfelen.  

Dus houd je gevoelens niet tegen, omarm ze, besef dat ze onderdeel zijn van jou, nu, in dit moment, nu in deze bizarre situatie waar deze pandemie ons heeft gebracht.

Leer je gevoel te begrijpen en spreek erover. Leer kijken wat je neerdrukt en ook wat er achter zit. Zovelen van ons ervaren dit als een struggle zeker nu de situatie langer duurt en zien figuurlijk door de bomen het bos niet meer.  Maar samen kun je dat bos wel weer duiden en de paden die er doorheen lopen.

Het vechten tegen jezelf, het jezelf voor de gek houden gaat je echt niet verder brengen en maakt je des te meer ongelukkig of ongemotiveerd, dus laat toe wat je voelt, kijk ernaar en gebruik het.

Door ze te accepteren kan je het beter een plek geven, leer je de situatie te relativeren en begin je te reflecteren.

Hierdoor creëer je een nieuwe basis waarop je weer kunt gaan bouwen. Een basis waarop je ook in deze lastige periode weer vooruit kunt. Het gaat niet zomaar ineens en misschien met stappen vooruit en stappen achteruit of van de hak op de tak, accepteer dat ook en besef het gaat zeker weer vooruit.

Daardoor gaat er zeker weer meer inspiratie komen, krijg je weer motivatie en meer wil en levenslust.

 

Ook deze tijd biedt inspiratie, als je anders gaat kijken, het biedt je inzicht en daardoor weer vermogen. Het lukt mij ook nog niet iedere dag maar zie inmiddels weer wel mogelijkheden en voel weer drive om te gaan. Ik vind handvatten en stuurmiddelen om mijzelf uit de mist te laveren. Zie weer licht en daardoor komt er ruimte. Ik kies voor andere paden dan ik wellicht eerst dacht en merk dat het werkt.  Zei Darwin niet dat het niet de sterksten zijn die overleven, maar diegenen die zich weten aan te passen. Daar staan we nu voor. Hoe is dat voor jou? Wat heb jij nodig? Durf jij weer op een golf te stappen en zien waar die je brengt

 

Als ik iets voor je kan betekenen, laat het me weten.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recente berichten

June 20, 2020

June 17, 2020

May 26, 2020

October 16, 2018

October 8, 2018

June 7, 2018

May 4, 2018

April 23, 2018

Please reload